Petekinderen, Werking

Nepal deel II, inleefreis voor peetouders

Verslag van Cuninamedewerker Jeroen

Inleefreis Nepal Jeroen 2016 Deel I 110

Als versbakken Cunina communicatiemedewerker mocht ik dankzij de organisatie mee als reisbegeleider op de inleefreis voor peetouders naar Nepal. Een uitgelezen kans voor mij om de werking van Cunina van dichtbij mee te maken.

Het was bij momenten een spannende, emotionele, maar vooral een dankbare reis waar menselijkheid en vriendschap centraal stonden. De ontmoetingen van de peetouders met de petekinderen staan op mijn netvlies gebrand en de plaatselijke werking van Cunina overtrof mijn stoutste verwachtingen.

Dit is het verslag van "mijn" Cuninareis, opgesplitst in drie delen. Lees hier Deel I: de mooie chaos van Kathmandu.

Blog Nepal Deel II 1 3

Deel II: De kracht van Cunina in de bergen

Het is een vlekkeloze vlucht naar Tumlingtar. Met stralend helder weer is het optimaal genieten van de Mount Everest en de Makalu, die alsmaar dichter komen. Op de flanken van die laatste berg heeft Cunina haar vlag stevig in de grond geplant. Van aan de voet van de Makalu in Khandbari tot bijna boven aan de Tibetaanse grens in Hattiya en Chepuwa heeft Cunina al duizenden kinderen de kans gegeven om naar school te gaan.

Die reputatie is meteen duidelijk als we het vliegtuig uitstappen op het minuscule vliegveldje van Tumlingtar. Nog meer plaatselijke Cuninamedewerkers zijn op de afspraak om ons hartelijk welkom te heten. Met al die danksjaaltjes en vriendelijke glimlachen lijkt het wel alsof we familie zijn die ze al een tijdje niet meer hebben gezien.

Blog Nepal Deel II 12

Het is Surendra die ons als plaatselijke Cuninaverantwoordelijke mee op sleeptouw neemt. Zijn aanstekelijke lach en enthousiasme leidt ons enkele kilometers verder naar het Cunina skill center in het snelgroeiende stadje Khandbari. En plots stap ik uit een herinnering in de realiteit. Het skill center had ik immers al minutieus in mijn hoofd opgebouwd via de ontelbare foto’s en verhalen die ik meekreeg in het Cuninahuis in België.

Blog Nepal Deel II 3

Mijn vingers glijden langs de muren en ik voel hoe het abstracte tastbaar wordt. Op het binnenplein van het skill center staan alle Cuninastudenten ons vol verwachting op te wachten. In het midden de nieuwste studenten en langs de kant de pas afgestudeerde Community Medical Assistants. Deze jonge gezichten trekken binnenkort de bergen in om dringende medische ondersteuning te geven aan de mensen die te afgelegen wonen om een medische post te bezoeken.

Wat me opvalt is dat alle studenten, oud en nieuw, met een glinstering in de ogen en een brede lach ons welkom heten. Ze wíllen dit echt. Zij wéten welk verschil ze kunnen maken met hun medische kennis. En dat ze die kans hebben gekregen dankzij Cunina en hun peetouders. Ik voel meteen een enorme, warme dankbaarheid over mij neerdalen. Een dankbaarheid omdat wij in staat zijn om hen die kansen te geven en hen hier nu zo fier te zien staan.

Blog Nepal Deel II 2

Hilde, één van de peetouders, heeft nog iets extra in petto voor de studenten. Via haar zaak, Groep Van Eyck, sponsorde ze 40 medical kits die de studenten als afstudeerpresentje mee krijgen. Het handengeklap en de ontelbare ‘dhanyabad’s’ (dankjewel in het Nepalees) luiden meteen ook de start in van een korte rondleiding door het skill center. Naar onze westerse normen lijkt alles nog vrij primitief, maar als de peetouders van Sophie horen én zien wat een vooruitgang er is geboekt op zo’n korte tijd, kunnen ze niet anders dan met ontzag toekijken.

Jammer genoeg moeten we al terug afscheid nemen van de CMA-studenten en het skill center, want er is nóg meer. Surendra en Sophie leiden de weg terug naar de jeeps die ons, weer enkele kilometers verder, naar Sekha brengen. Sekha is het speerpunt van onze inleefreis. We brengen er enkele dagen door en zullen kennis maken met de 400 leerlingen van de Cunina Boarding School.

Blog Nepal Deel II 6

Omringd door rijstterrassen en her en der verspreide golfplaten huisjes straalt Sekha een hemelse rust uit. We zijn nog niet in het hooggebergte, maar zien de hoge toppen al wel voor ons uittorenen. Dit is weer zó anders dan de Nepalese drukte in Kathmandu en zelfs een beetje in Khandbari. Ons tentenkamp vlakbij de school is een plaatje om in te kaderen.

Tijdens het uitpakken van onze koffers en rugzakken horen we dat de schooltijd is afgelopen. Bij een ondergaande zon verzamelen de kinderen op het schoolplein en sluiten ze de dag af met een collectief avondgebed. Ik neem al stiekem een kijkje, maar morgen is het de beurt aan de peetouders. Een deel van hen zal hier in Sekha voor het eerst hun petekind in levende lijve ontmoeten. Die avond beantwoordt Sophie duizend-en-een vragen. Het is duidelijk dat de spanning stijgt!

Blog Nepal Deel II 1 2

Voor de leerlingen van de Cunina Boarding School in Sekha is het een hoogdag. De kinderen, en hun ouders, beseffen zeer goed dat onderwijs een weg is uit de armoede die ze kennen. De steun die Cunina daarvoor geeft, met het bouwen van schoolgebouwen en de individuele peterschappen om schoolgelden te dragen, heeft al een enorme impact op hun leven gehad. En vandaag is een dag waarop ze hun dankbaarheid daarvoor kunnen tonen op de enige manier die ze kennen: bloemenkransen en dans.

Die feestelijkheden volgen pas na de ontmoeting van de peetouders met hun petekind. Dit is voor enkele peetouders het hoogtepunt van hun inleefreis. In de relatieve rust van het tentenkamp druppelen de petekinderen binnen en ik zie dat de peetouders “hun” petekind al meteen herkennen van de foto. Het duurt niet lang vooraleer de afstand kleiner wordt en de eerste voorzichtige vragen worden gesteld.

Bij de eerste indruk is het altijd nog wat aftasten, maar de tijd is echter gekomen voor het grote feestprogramma. Later komt er gelukkig nog een moment om elkaar beter te leren kennen. Onder luid gejuich wandelen we het schoolplein op en zien de peetouders voor het eerst de 400 Cuninaleerlingen, allemaal in hun schooluniform en breed lachend. Aan de kant van het plein zijn ook talrijke ouders verzameld om de feestelijkheden mee te maken.

Het is een beetje overweldigend om het podium op te stappen onder al die belangstelling. De eindeloze stoet van kinderen die dan één voor één een zelfgemaakte bloemenkrans om je hals hangen, doet je nóg meer duizelen. De bloemenkransen blijven zich maar opstapelen totdat je bijna niets meer ziet. Noodgedwongen moeten we er enkele afleggen of we kunnen niets zien van het dansprogramma dat voor ons gepland staat.

Blog Nepal Deel II 8

Het voelt weliswaar verkeerd aan, want hoe kan je nu ‘dankbaarheid’ naast je neer leggen? De leerkrachten van de school en Sophie verzekeren ons gelukkig dat het OK is.

Na de rust van een heerlijk middagmaal is het tijd voor spelletjes! De ideale gelegenheid om beter contact te leggen met de kinderen, want ze zijn verzot op spelletjes. Touwtrekken, blinddoeken of ballonnen stuk trappen, het plezier kan niet op. Sommige peetouders doen gretig mee, andere nestelen zich tussen de kinderen en delen balpennen of ballonnen uit.

Blog Nepal Deel II 9

De goedgevulde dag sluiten we af met een volleybalwedstrijd tussen de peetouders en de leerkrachten en dan is het ‘bye, bye, bye’! Het avondgebed imponeert nog even zeer als gisteren, maar deze keer doet het afscheid pijn. Zelfs zonder een eigen petekind voel je meteen een band met deze kinderen en de Nepalezen van Sekha. De vreugde, dankbaarheid en kameraadschap die hier gegroeid is, kan je niet kopen. Daarmee zijn ze hier geboren en geven ze aan wie ze verdienen. En dankzij Cunina mogen wij die mee ervaren. Onbetaalbaar.

Onze avond in het tentenkamp wisselt tussen een spervuur van verhalen en overpeinzende stiltes. De dag heeft duidelijk een enorme impressie nagelaten. Tashi en Sophie voeren regelmatig het woord om de gaten in het Cuninaverhaal bij de peetouders op te vullen. Intussen klinkt het knetteren van het kampvuur als sirenenzang en flikkeren onze schaduwen over het tentenkamp net zoals de talrijke herinneringen van deze dag.

Blog Nepal Deel II 10

De volgende ochtend pakken we alweer in, want het is tijd om nóg hoger de bergen in te rijden. Daar zullen we het dorpje Num vinden waar de autoweg stopt en de Himalaya begint. Ook daar bouwde Cunina een boarding school, die ze net zoals in Sekha nog steeds beheert. De reden daarvoor is o.a. om kwalitatiever onderwijs te kunnen bieden dan de staatsscholen, voornamelijk in het onderwijzen van Engels vanaf een jonge leeftijd. Die focus op kwaliteit zagen we gisteren ook al bij de kinderen van Sekha. Hun Engels lag ver boven de verwachtingen en zal een onmiskenbaar voordeel zijn als ze later afstuderen.

Blog Nepal Deel II 5

Vlak voor ons vertrek zijn we nog getuige van een wondermooi moment. Susanne en Tom, twee getrouwde peetouders, hadden gisteren een beetje moeite met communiceren met hun petekind. Ze lieten het niet aan hun hart komen, maar nu staat Umesh plots bij ons in het tentenkamp en heeft een stortvloed aan dankbaarheid meegenomen. Hij is helemaal losgekomen en wil Susanne en Tom niet laten vertrekken zonder een laatste afscheid en een pakkende brief. Iedereen pinkt stiekem een traantje mee weg.

Cunina is voor mij op deze moment meer dan ooit méér geworden dan zomaar een goed doel. Hier valt het verhaal weg en zie je alleen nog maar mensen, met niet alleen uitdagingen en zorgen, maar vooral met kansen en dromen.

Lees verder, Deel III: van het dak van de wereld terug naar Kathmandu. Blijf op de hoogte van updates door onze Facebook-pagina te liken.

Blog Nepal Deel II 13